შიო მუჯირი (ერისკაცობაში ელიზბარ მუჯირი) 22 ხმით უნეტარესი და უწმინდესი, სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი, მცხეთა-თბილისის მთავარეპისკოპოსი, ბიჭვინთისა და ცხუმ-აფხაზეთის მიტროპოლიტი გახდა.

შიო მუჯირი იწოდება შიო მესამედ.

შიო მუჯირმა 22 ხმა მიიღო, მეუფე იობმა 9 ხმა მიიღო, მეუფე გრიგოლმა კი 7 ხმა, ერთი ხმა კი გაუქმდა.

შიო II: XV საუკუნის (დაახლ. 1440–1447 წწ.) საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი. ის იყო მეფე ალექსანდრე I-ის თანამებრძოლი და აქტიურად მონაწილეობდა თემურლენგის შემოსევებისგან დაზარალებული ქვეყნის აღდგენაში. ზოგიერთი ისტორიკოსის ვარაუდით, ის შესაძლოა კათოლიკოს დავით II-ის მოსაყდრე ყოფილიყო.

შიო I (პატრიარქი): ქართულ ისტორიოგრაფიაში ასე მოიხსენიებენ შიო II-ს (XV ს.), რადგან ის არის პირველი პატრიარქი, რომელიც ამ სახელს ატარებდა. თუმცა, რადგან მისი წინამორბედი შიოს სახელით ზოგიერთ სიაში არ ფიგურირებს, მას ხშირად შიო I-საც უწოდებენ. ის მოღვაწეობდა მეფე ალექსანდრე I დიდის დროს და დიდი წვლილი მიუძღვის ეკლესია-მონასტრების აღდგენაში.

ის და­ი­ბა­და თბი­ლის­ში, 1969 წლის პირ­ველ თე­ბერ­ვალს.

თბი­ლი­სის 53-ე სა­შუ­ა­ლო სკო­ლის დამ­თავ­რე­ბის შემ­დეგ (პა­რა­ლე­ლუ­რად სწავ­ლობ­და სა­მუ­სი­კო სას­წავ­ლე­ბელ­ში), 1988 წლი­დან, ელიზ­ბარ მუ­ჯირ­მა სწავ­ლა გა­აგ­რძე­ლა თბი­ლი­სის სა­ხელ­მწი­ფო კონ­სერ­ვა­ტო­რი­ა­ში ვი­ო­ლონ­ჩე­ლოს კლას­ში. კონ­სერ­ვა­ტო­რი­ის პირ­ველ კურ­სზე მან გა­ი­მარ­ჯვა ვი­ო­ლონ­ჩე­ლის­ტე­ბის პირ­ველ რეს­პუბ­ლი­კურ კონ­კურ­სზე (გა­ვი­და პირ­ველ ად­გილ­ზე). 1991 წელს ელიზ­ბარ მუ­ჯი­რი მორ­ჩი­ლად და­ემ­კვიდ­რა ში­ომ­ღვი­მის მო­ნას­ტერ­ში. 1993 წელს, 5 თე­ბერ­ვალს, მორ­ჩი­ლი ელიზ­ბა­რი აღ­კვე­ცეს ბე­რად და უწო­დეს სა­ხე­ლად შიო. იგი დად­გე­ნილ იქნა მო­ნას­ტრის ტრა­პეზ­რად, შემ­დეგ - ეკო­ნო­მო­სად. 1995 წელს ბერი შიო დი­აკ­ვნად აკურ­თხეს, 1996 წელს უწ­მი­დეს­მა და უნე­ტა­რეს­მა სრუ­ლი­ად სა­ქარ­თვე­ლოს კა­თო­ლი­კოს-პატ­რი­არ­ქმა ილია II-მ ბერ-დი­ა­კო­ნი შიო მღვდლად აკურ­თხა.

1997 წელს მღვდელ­მო­ნა­ზო­ნი შიო და­ი­ნიშ­ნა თბი­ლი­სის კლდი­სუბ­ნის წმი­და გი­ორ­გის ეკ­ლე­სი­ის წი­ნამ­ძღვრად. 1998 წელს მან და­ამ­თავ­რა ბა­თუ­მის იო­ა­ნე ღვთის­მე­ტყვე­ლის სა­ხე­ლო­ბის სა­სუ­ლი­ე­რო სე­მი­ნა­რია და სწავ­ლა მოს­კო­ვის სა­სუ­ლი­ე­რო აკა­დე­მი­ის და­უს­წრე­ბელ გან­ყო­ფი­ლე­ბა­ზე გა­აგ­რძე­ლა. 1998 წლის 3 აპ­რილს მღვდელ­მო­ნა­ზონ შიოს მი­ე­ნი­ჭა იღუ­მე­ნის წო­დე­ბა ოქ­როს ჯვრის ტა­რე­ბის უფ­ლე­ბით და და­ად­გი­ნეს ილია წი­ნას­წარ­მე­ტყვე­ლის ტაძ­რის წი­ნამ­ძღვრად. 1999 წლის 6 მარ­ტი­დან იღუ­მე­ნი შიო თბი­ლი­სის ან­ჩის­ხა­ტის ტაძ­რის ღვთის­მსა­ხუ­რია. იმა­ვე წლის 20 სექ­ტემ­ბრი­დან ნა­რი­ყა­ლას წმი­და ნი­კო­ლო­ზის სა­ხე­ლო­ბის ტაძ­რის წი­ნამ­ძღვა­რია. 2001 წლის ოქ­ტომ­ბრი­დან იგი მოს­კო­ვის ქარ­თველ­თა სათ­ვის­ტო­მოს წმი­და გი­ორ­გის სა­ხე­ლო­ბის ტაძ­რის წი­ნამ­ძღვა­რია, პა­რა­ლე­ლუ­რად სწავ­ლობ­და მოს­კო­ვის წმი­და ტი­ხო­ნის საღვთის­მე­ტყვე­ლო ინ­სტი­ტუ­ტში.

2003 წლის 18 აგ­ვის­ტოს სა­ქარ­თვე­ლოს მარ­თლმა­დი­დე­ბე­ლი ეკ­ლე­სი­ის წმი­და სი­ნოდ­მა (ურ­ბნი­სი) იღუ­მე­ნი შიო გა­მო­არ­ჩია ახ­ლად­შექ­მნი­ლი სე­ნა­კი­სა და ჩხო­რო­წყუ­ის ეპარ­ქი­ის წი­ნამ­ძღო­ლად.

“ვღელავ, რამეთუ ეს უდიდესი ჯვარია… ჩემი თავი მიმაჩნია უღირსად ამ მსახურებისთვის", – უთხრა მიტროპოლიტმა ჟურნალისტებს 2017 წლის 23 ნოემბერს, მოსაყდრედ დასახელების დღეს.

გადაწყვეტილება თავად კათოლიკოს-პატრიარქმა გამოაცხადა, ქაშვეთის ტაძარში, გიორგობაზე წირვის დაწყებამდე. მიტროპოლიტმა შიომ თქვა, რომ ეს ამბავი წინა ღამით შეიტყო და რომ ეს არის “განსაკუთრებული ვითარება”, რადგან ისტორიაში მსგავსი არ მომხდარა.

ავტორი: ექსპრესნიუსი,

სოციალური ქსელები

რუსეთის ერთ-ერთმა უმსხვილესმა სატრანსპორტო კომპანიამ შავი ზღვის გავლით ტვირთების გადაზიდვაზე უარი თქვა

ივანიშვილის მთავრობამ განსაზღვრა ვინ მიიღებს უფასოდ სასკოლო ფორმას

საქართველოს ბანკის მობილბანკში ჩატბოტთან ხმოვანი შეტყობინების გაგზავნაა შესაძლებელი

საქართველოს ბანკის "მცირე ბიზნესის ჯაჭვში" უკვე 30 ბიზნესი ჩაერთო