„საერთაშორისო გამჭვირვალობა“ (TI) მიიჩნევს, რომ „ყურძნისა და ღვინის შესახებ“ კანონში შეტანილი ცვლილებები, რომლებიც საქართველოს პარლამენტმა მეორე მოსმენით 4 მარტს მიიღო, „გაზრდის კორუფციის რისკებს და შექმნის მცირე მეღვინეობებზე თვითნებური ზეწოლის დამატებით საფრთხეს“.

„კანონპროექტი მნიშვნელოვნად ზრდის ღვინის ეროვნული სააგენტოს უფლებამოსილებებს, რომელიც არა მხოლოდ საკონტროლო ფუნქციას შეასრულებს, არამედ ბაზარზე წვდომის მარეგულირებელიც გახდება. კომერციული ვენახის გასაშენებლად სავალდებულო თანხმობა იქნება საჭირო“.

ეს კანონპროექტში ყველაზე მნიშვნელოვანი ცვლილებაა. კანონში შემოდის ახალი ტერმინი - „თანხმობა ვენახის გასაშენებლად“.

არსი: კომერციული ვენახის (ვენახი, რომლის მოსავალიც კომერციული მიზნებისთვის გამოიყენება) გაშენება მხოლოდ ღვინის ეროვნული სააგენტოს მიერ გაცემული თანხმობით იქნება შესაძლებელი.

ამჟამად, კომერციული ვენახის გაშენება უფასოა; სავალდებულოა მხოლოდ „ნებადართული ყურძნის ჯიშების“ გამოყენება. ახალ ვერსიაში ყურძნის ჯიშის მოთხოვნის დაცვა აღარ არის საკმარისი; ასევე საჭირო იქნება სააგენტოს თანხმობა.

კორუფციის რისკი მაღალია. რისკ-ფაქტორები:

კანონი არ ადგენს თანხმობის გაცემის ან უარყოფის პირობებს - ყველა კრიტერიუმი განისაზღვრება გარემოს დაცვისა და სოფლის მეურნეობის მინისტრის ბრძანებით, რომელიც კანონით არ არის შეზღუდული. მინისტრს შეეძლება ნებისმიერი წესის დადგენა და მათი შეცვლა ნებისმიერ დროს, საკუთარი შეხედულებისამებრ.
კანონი არ განსაზღვრავს გადაწყვეტილების მიღების პროცედურებს, ვადებს, გამჭვირვალობის მოთხოვნებს ან სააპელაციო მექანიზმს.
განმარტებით ბარათში ნათქვამია, რომ „თანხმობა გაიცემა უფასოდ“, თუმცა ეს კანონის ტექსტში არ არის გათვალისწინებული და შეიძლება შეიცვალოს ნებისმიერ დროს“, - ნათქვამია ორგანიზაციის განცხადებაში.

ავტორი: ექსპრესნიუსი,

სოციალური ქსელები

Bloomberg: უკრაინა შეერთებულ შტატებთან შეთანხმდა, რომ შავ ზღვაში ყაზახურ ნავთობტანკერებზე თავდასხმას არ განახორციელებს

პაპუაშვილი - ნაციონალური მოძრაობა შეეგუა 2008 წლის ომის შემდეგ საქართველოს წინააღმდეგ მიღებულ სანქციებსა და ემბარგოს

ფონ დერ ლაიენი: აშშ-მ და ევროკავშირმა ერთობლივად მიზანში უნდა ამოიღონ რუსეთის შემოსავლის ყველა წყარო

დრონების თავდასხმის შემდეგ ილსკის და სიზრანის ნავთობგადამამუშავებელ ქარხნებს ცეცხლი გაუჩნდა.